سوگند یاد کردن در معامله ممنوع است

date_range ۲۷ مهر ۱۳۹۸ access_time زمان مطالعه: سه دقیقه visibility بازدید: 1
سوگند یاد کردن در معامله ممنوع است

🚫 سوگند یاد کردن در معامله ممنوع است🚫

یکی از بدی‌هایی که ممکن است در برخی از جوامع مسلمانان مشاهده شود این است که در امر خرید و فروش برای اینکه طرفین معامله یکدیگر را قانع کنند به آسمان و زمین متوسل می‌شوند و همدیگر را سوگند بسیار می‌دهند که چنین اخلاقی در شریعت اسلام جائز نیست به خصوص اگر سوگند دروغ باشد که به اتفاق علماء در این حالت حرام است و از صفتِ مسلمان متدیّن چنین اخلاقی بسیار به دور است چراکه این کار هرچند ممکن است سبب ترویج فروش کالا ‌گردد اما منجر می‌شود که با سوگند خوردن، مشتری فریب بخورد.
بنابراین بازرگانان و کاسبکاران مسلمان باید هوشیار باشند که هر طریقی را برای فروش کالای خود اتخاذ نکنند و نام خدا و سائر مقدّسات را دستاویز کسب خود قرار ندهند.

◾️خداوند متعال می‌فرماید: «وَ لا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَيْمانِكُم‏» [1]
ترجمه: «و خدا را دستاويز سوگندهاى خود قرار مدهيد.»

▪️پیامبراکرم (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «إياكم وكثرة الحلف في البيع، فإنه ينفق ثم يمحق» [2]
ترجمه: «از سوگند زياد در داد و ستد بپرهيزيد؛ زيرا سوگند در فروش كالا رونق می‌بخشد، اما سرانجام آن نابودی [برکت] است.»

▪️رسول الله (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «إن من أكبر الكبائر الشرك بالله، وعقوق الوالدين، واليمين الغموس، وما حلف حالف بالله يمين صبر، فأدخل فيها مثل جناح بعوضة إلا جعلت نكتة في قلبه إلى يوم القيامة» [3]
ترجمه: «از بزرگترین گناهان عبارتند از: شریک قرار دادن برای خدا، نافرمانی پدر و مادر و سوگند دروغ، هر كس به خداوند سوگند بخورد و به اندازه بال پشه‌اى در آن ناخالصى داشته باشد، آن ناخالصى و دروغ، به صورت لكه‌اى در دل او تا روز قيامت خواهد ماند.»

▪️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «أربعة يبغضهم الله: البياع الحلاف، والفقير المختال، والشيخ الزاني، والإمام الجائر» [4]
ترجمه: «چهار نفر هستند که خداوند دشمن آنهاست؛ فروشنده بسیار قسم خورنده، فقیر متکبر، پیرمرد زناکار و حاکم ستمکار.»

🔖علماء از این دلایل شرعی چنین نتیجه گرفته‌اند که:

1️⃣ از بسیار سوگند خوردن در معاملات نهی شده و سوگند بدون ضرورت مکروه است. [5]

2️⃣ سوگند خوردن به دروغ علاوه بر اینکه گناه بسیار بزرگی است [6] و توبه و استغفار در آن واجب است بلکه نزد برخی از فقهای مذاهب از جمله در مذهب شافعیه کفاره در آن نیز واجب است. [7]

📚پی‌نوشت‌ها:
[1]: بقره: 224.
[2] صحیح مسلم، ج3، ص1228 ح1607؛ مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج37، ص234 ح22544؛ السنن الکبری للنسائی، ج6، ص9 ح6010؛ سنن ابن ماجه، ج2، ص745 ح2209.
[3] سنن الترمذی، ج5، ص236 ح3020؛ صحيح ابن حبان، ج12، ص374 ح5563؛ المستدرک علی الصحیحین للحاکم، ج4، ص329 ح7809: – «حدیث حسن صحیح»
[4] صحیح ابن حبان، ج12، ص368 ح5558؛ السنن الکبری للنسائی، ج3، ص69 ح2368: – «حدیث صحیح»
[5] ر.ک: المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج – النووی، ج11، ص44.
[6] ر.ک: روضة الطالبين – النووی، ج11، ص3؛ الزواجر عن اقتراف الكبائر – ابن حجر الهيتمی، ج1، ص404.
[7] ر.ک: الحاوی الكبير – الماوردی، ج15، ص267.

expand_less
X
منوی اصلی
X