زنده‌به‌گورکردن انسان‌ها در ایرانِ باستان و حکومت هخامنشیان

date_range ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ access_time زمان مطالعه: چهار دقیقه visibility بازدید: 2
زنده‌به‌گورکردن انسان‌ها در ایرانِ باستان و حکومت هخامنشیان

تقریباً در همهٔ این سال‌ها، به‌خصوص پس از شکل‌گیری نهضت باستان‌گرایی، برای تحقیر عرب‌ها، در بوق و کرنا دمیده‌اند که زنده‌به‌گورکردن، سنتی عربی است؛ ولی به شهادت هرودوت، «زنده‌به‌گورکردن» سنتی کاملاً بومی و پارسی است.

هرودوت در کتاب هفتم در شرح لشکرکشی خشایار به یونان می‌نویسد:
«سپاهیان خشایارشاه در نقطهٔ مشهور به «نُه راه»، از پلی عبور کردند، آنجا سرزمین طایفهٔ ادرنی است و چون معلوم شد آن محل نیز «نه راه» نام دارد، ۹ پسر و ۹ دختر بومی را بر سبیل نذری، زنده‌به‌گور کردند. این یک رسم پارسیان است و شنیده‌ام امستریس دختر [همسر] خشایارشاه نیز در دورهٔ سالخوردگی به همین اقدام مبادرت ورزید و ۱۴ پسر از نجیب‌زادگان پارسی را به‌عنوان صدقه و آرزوی درازی عمر خویش قربانی کرد!»
📚 تواریخ هرودوت، ترجمهٔ استاد وحید مازندرانی، انتشارات علمی و فرهنگی، ص۳۸۶.

“After propitiating the stream by these and many other magical ceremonies, the Persians crossed the Strymon, by bridges made before their arrival,at a place called “The Nine Ways,” which was in the territory of the Edonians. And when they learnt that the name of the place was “The Nine Ways,” they took nine of the youths of the land and as many of their maidens, and buried them alive on the spot. Burying alive is a Persian custom I have heard that Amestris, the wife of Xerxes, in her old age buried alive seven pairs of Persian youths, sons of illustrious men, as a thank-offering to the god who is supposed to dwell underneath the earth.”
📝 ترجمهٔ انگلیسی راولینسون

“After using these enchantments and many others besides on the river, they passed over it at the Nine Ways in Edonian country,by the bridges which they found thrown across the Strymon. When they learned that Nine Ways was the name of the place, they buried alive that number of boys and maidens, children of the local people . To bury people alive is a Persians custom; I have learned by inquiry that when Xerxes’wife Amestris reached old age, she buried twice seven sons of notable Persians as an offering on her own behalf to the fabled god beneath the earth.”
📝 ترجمهٔ انگلیسی گادلی

▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️

🗃 اسناد زنده‌به‌گورکردن در ایران باستان

نخستین سند مکتوب تاریخ در مورد زنده‌به‌گورکردن در جهان، به نام کمبوجیه پسر کوروش است. ویل دورانت در این باب می‌نویسد:
«کمبوجیه نعش‌های موميايی‌شدهٔ شاهان را از گورها بيرون كشيد و به لعنت‌های قديمی كه برای نبش‌كنندگان قبور شده بود، هم توجهی نكرد. معابد را با پليدی آلود و فرمان داد تا بت‌هايی را كه در آن‌ها بود، بسوزانند. گمان وی آن بود كه با چنين كارها، مردم مصر از بند خرافات و اوهام رهايی خواهند يافت. چون دچار حملهٔ بيماری شد – كه شايد آن بيماری صرعی بوده است – برای مصريان شكی نماند كه اين بيماری، كيفری است كه خدايان به او داده اند. از آن پس، ديگر هيچ مصری در راستی‌و‌درستیِ دين خويش شک نداشت. كمبوجيه برای آنكه زشتی‌های حكومت مطلقه را هرچه بيشتر آشكار سازد، همان كاری را كرد كه ناپلئون بر اثر حمله‌های دل‌دردِ سخت خويش انجام می‌داد؛ به اين معنی كه خواهر و همسر خود، ركسانه، را كشت و پسر خود، پركساسپس، را به تير زد و دوازده نفر از بزرگان پارسی را زنده‌به‌گور كرد و به كشتن كرزوس فرمان داد و پس از آن، پشيمان شد و چون دانست كه حكم او را اجرا نكرده‌اند، خوشحال شد؛ ولی كسانی را كه از اجرای آن تن زده بودند، كيفر داد!»


🌐 bit.ly/3gKsudk

هرودوت در کتاب سوم خود آورده است: «کمبوجیه با کمترین بهانه، دستور بازداشت دوازده تن از پارسیان والانسب را داد و آن‌ها را زنده به گور کرد.»
📚 تواریخ هرودوت، ترجمهٔ استاد وحید مازندرانی، انتشارات علمی و فرهنگی، ص۲۰۷.

تحقیقات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که ۵۰۰۰ سال ق.م در شهر سوخته که پارسیان بدان افتخار می‌کنند؛ زنده‌به‌گورکردن و قربانی‌کردن انسان‌ها انجام می‌گرفته و یک سنت رایج بوده است.


🌐 bit.ly/3irgk9M

عبدالحسین زرین‌کوب نیز در جلد دوم کتاب «تاریخ ایران پس از اسلام» می‌نویسد: «همهٔ برگزیدگان آئین مزدک، هلاک و به روایتی زنده‌به‌گور شدند.»
📚 همان، ص۱۸۱و۱۸۲.

کتزیاس مورخ بزرگ یونانی در تاریخ خود می‌نویسد: «به دستور اردشیر، آپولونیدس دو ماه به غل‌و‌زنجیر بسته و شکنجه شد و سپس وی را زنده‌به‌گور کردند.»
📚 همان، ترجمهٔ فارسی، ص۸۸.

expand_less
X
منوی اصلی
X