اندیشهٔ الحادی(قسمت هشتم)؛ الحاد و هدف از وجود

date_range 21 نوامبر 2020 access_time زمان مطالعه: سه دقیقه visibility بازدید: 1
اندیشهٔ الحادی(قسمت هشتم)؛ الحاد و هدف از وجود

🔺 اغلب ملحدین، طبیعت‌گرایی را تأیید می‌کنند و معتقدند هرآنچه که وجود دارد اساساً از ماده نشأت می‌گیرد یا حداقل از یک فرایند فیزیکی بدون دلیل عقلانی سرچشمه گرفته است. اگر حقیقت این‌چنین است؛ آیا واقعاً حیات ارزشی دارد؟ از دیدگاه الحادی هیچ چیزی با هدفی مشخص خلق و منظم نشده است، همه از نتیجهٔ برخی فرایندهای آزادانه به‌وجود آمده‌اند.‌ همان طور که لاورنس کراوس می‌گوید: «هستی، وهم و خیال نیست؛ بلکه یک تصادف است، هدفی برای وجود ما درمیان نیست، هیچ نظم و برنامه‌ای به کائنات داده نشده است.»

در دیدگاه الحادی، انسان با مرگ پایان می‌یابد و مرگ سرانجام انسان است؛ یعنی عاقبت و سرانجام استالین و هیتلر با سرانجام عیسی‌بن‌مریم (علیهما السلام) و عمربن‌خطاب (رضي اللّه عنه) یکسان است! یهودی‌هایی که توسط هیتلر هولوکاست شدند با هیتلر، سرانجام مشترکی دارند. در دیدگاه الحادی، هیچ امیدی برای آن مظلومی که توسط ستمگری، مورد ظلم واقع شده است، وجود ندارد؛ زیرا مرگ، نقطهٔ آخر است، دنیای دیگری وجود ندارد تا این ترازوی نامیزان را میزان و برابر کند. ماهیت وجود و هدف از زندگی‌کردن در جهان‌بینی الحادی هیچ است، همان طور که استیون هاوکینگ می‌گوید: «ما هیچ هستیم، نمی‌توانم باور کنم که این هستی به‌خاطر ما به وجود آمده است.»

❗️در عقیدهٔ الحادی حیات بدون دلیل است.

✅ اما از دیدگاه دینداران، زندگی معنی عمیقی دارد. به عقیدهٔ دینداران انسان به هدف پرستش خداوند و محبت بین خداوند و انسان‌ها و تجلی صفات خداوند (بخشندگی و مهربانی و عفو و نیکویی و…) در انسان، خلق شده است. از دیدگاه اسلام، انسان‌های خوب‌ و بد، سرانجام یکسانی ندارند؛ بلکه بدون تردید، خدایی وجود دارد که عادلانه قضاوت می‌کند و هرکس ذره‌ای نیکی انجام داده است، پاداشش را می‌بیند و هرکس ذره‌ای بدی انجام داده است، جزایش را می‌بیند.

خداوند در قرآن می‌فرماید:
▫️ {وَخَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ} (سورة الجاثية/۲۲)
▪️«خداوند آسمان‌ها و زمین را به‌حق آفریده است تا هرکسی در برابر کارهائی که انجام می‌دهد، سزا و جزا داده شود و به انسان‌ها هیچ گونه ستمی نگردد.»

🔺 از دیدگاه آتئیسم (الحادی؛ خداناباوری)، انسان پس‌ماندی شیمیایی است؛ نسلش از نسل حیوان است؛ حیاتش، بی‌معنی است؛ زندگی، بی‌اخلاقیِ مطلق است؛ زنده‌بودن، بدونِ دلیل است. ریچارد داوکینز می‌گوید: «هدف از وجود ما فقط انتشار و انتقال DNA است.» از نظر بسیاری از سران الحاد، پرسش درمورد هدفمند‌بودن کائنات، مسئله‌ای پوچ و بی‌ارزش است. آلبرت کامو می‌گوید: «اگر به دنبالِ دلیلی برای زنده بودن باشی، هرگز زندگی نخواهی کرد.»

✅ اما از دیدگاه دینداران، انسان با نیکوترین حکمت و غایت خلق شده است و زندگی‌ او بی‌هدف نیست.

expand_less
X
منوی اصلی
X