جایزه و تشویق دانشمندان در تمدن اسلامی در مقابل سوزاندن اندیشمندان در اروپا

date_range 27 نوامبر 2020 access_time زمان مطالعه: دو دقیقه visibility بازدید: 15
جایزه و تشویق دانشمندان در تمدن اسلامی در مقابل سوزاندن اندیشمندان در اروپا

ورود علوم مختلف از سرزمین‌های اسلامی به اروپای توحش‌زده‌ی قرون وسطی که تحت حاکمیت کلیسایِ تحریف‌شده و دادگاه‌های انگیزاسیون وابسته به آن قرار داشت، با موانع بسیار مواجه شد. کلیسا و دیگر محافل سنتی اروپا از جمله کانون‌های یهودی با این واردات علم و هنر و اندیشه از کشورهای اسلامی به شدت مخالف بودند و آن را رسوخ افکار ضاله و کفرآمیز در جامعه می‌دانستند که به مخالف‌خوانیِ گسترده‌ای با کلیسا منجر خواهد شد. از این رو، در مقابل آن ایستادند و آنان را که عامل و مروج علوم تمدن اسلامی بودند، در همان دادگاه‌های انگیزاسیون محاکمه کردند و در آتش سوزاندند.

«… جالب اینکه این دانشمندان در کشورهای اسلامی برای کشف‌هایشان، صله و جایزه می‌گرفتند و تشویق می‌شدند. جلسات مناظره داشتند که گاهی یک دانشمند از ایران از خراسان بزرگ یا از سمرقند و یک دانشمند هم از شمال آفریقا، از آندلس (اسپانیای اسلامی) برای حج به مکه می‌رفتند و در کنار خانه کعبه، راجع به ۴ فرمول در فیزیک مناظره می‌کردند.

جرج سارتن می‌نویسد که به دانشمندان در کشورهای اسلامی جایزه می‌دادند، ولی وقتی آثارشان ترجمه می‌شد و به اروپا می‌آمد، دارندگان آن را به دادگاه تفتیش عقاید می‌بردند و به نام کفرگویی اعدامشان می کردند…»

این در شرایطی بود که در سرزمین‌های اسلامی از این ترویج علوم و دانش‌های مختلف به شدت استقبال می‌شد و ارتباط جوامع و ملل مختلف اسلامی به‌جز مواردی مانند حج و یا اعیاد اسلامی، از این طریق نیز برقرار می‌گردید.

پروفسور سیمون شفر، استاد دانشگاه کمبریج، در توضیح جوشش علمی دوران تمدن اسلامی می‌گوید: «… با اسلام، یک جامعه‌ی علمی بسیار گسترده‌ای به‌وجود آمد که در آن، دانشمندان مناطق خیلی متفاوت دنیا می‌توانستند بحث و گفت‌وگو کنند و عقایدشان را با هم مقایسه کنند. بحث‌ها گاهی مختلف هم می‌شدند. مثلا دانشمندان کوردوبا (قرطبه) در جنوب اسپانیا (اندلس) می‌توانستند با دانشمندان بغداد یا سمرقند بحث‌های علمی یا ادبی داشته باشند…»

[۱] برگ‌های گمشده، سعید مستغاثی
🔖 برگرفته از: «تاریخ و تمدن طلایی اسلام»

expand_less
X
منوی اصلی
X